دل ز تن بردی و در جانی هنوز

                دردها دادی درمانی هنوز

                             اشکارا سینه را بشکافتی

                                        هم چنان در سینه پنهانی هنوز

                                             ملک دل کردی خراب از تیغ ناز

                                              اندر ان ویرانه سلطانی هنوز

                                            هر دو عالم قیمت خود گفته ای

                                    نرخ بالا کن که ارزانی هنوز

                   پیری و شاهد پرستی ناخوش است

    خسروا تا کی پریشانی هنوز

غروب هميشه واسه من نشوني از توبوده

                                               برام يه يادگاريه جز اون چيزي نمونده

آزاد آزادم  ببین

 
چون عشق درگیر من است

شاید  نمی دانی  ولی ،  از  خود  خلاصم  کرده ای  ...

به دادم برس ای اشک دلم خیلی گرفته

نگو ار دوری کی نپرس از چی گرفته

منو دریغ یک خوب به ویرونی کشونده

عزیزمه تا وقتی نفس تو سینه مونده

تو این تنهایی تلخ منو یک عالمه یاد

نسشته روبه رویم کسی که رفته بر باد

کسی که عاشقانه به عشقش پشت پا زد

برای بودن من به خود رنگ فنا زد

چه دردیه خدایا نخواستن اما رفتن

برای اون که سایه س همیشه رو سر من

کسی که وقت رفتن دوباره عاشقم کرد

منو اباد کرد و خودش ویرون شد از درد

به دادم برس ای اشک دلم خیلی گرفته

نگو از دوری کی نپرس از چی گرفته

به اتش تن زد و رفت تا من اینجا نسوزم

با رفتنش نرفته تو خونمه هنوزم

هنوز سالار خونه س پناه منه دستاش

سرم رو شونه هاشه رو گونمه نفسهاش

به دادم برس ای اشک دلم خیلی گرفته

نگو از دوری کی نپرس از چی گرفته

وقتی که دل تنگه

فایدش چیه آزادی

زندگی زندونه

وقتی نباشه شادی

آدم که غمگینه دنیا براش زندونه

ما بین صد ملیون بازم تنها میمونه

دنیای زندونی دیواره

زندونی از دیوار بیزاره

پرنده که بالش می سوزه

دل من به حالش می سوزه

آخه مرگه واسش رهایی

پرنده که بالش می سوزه

آدمی که شادی نداره

به خدا آزادی نداره

میکنه زندگیشو زندون

آدمی که شادی نداره

دنیای زندونی دیواره

زندونی از دیوار بیزاره

هوای قفس کشنده

بیرون پر ازدرنده

کجا بره پرنده

...  ...  ...